من دوست دارم باور کنم علی‌رغم مدت‌زمان طولانی و دیدن بخش‌های مختلف سنگاپور، تمامی ماجراجویی‌های ممکن را در این کشور تجربه کرده‌ام اما در حقیقت هنوز بخش‌های زیادی وجود دارد که موفق به دیدن آن‌ها نشده‌ام. برای نمونه من هنوز موفق به دیدن برخی از جزیره‌های این کشور ازجمله سانتوسا (Sentosa) نشده‌ام.

در این میان جزیره پولائو او بین یکی از مشهورترین و مهم‌ترین مراکز این کشور محسوب می‌شود که من توانسته‌ام از آن بازدید کنم.  بیشتر گردشگرانی که به این جزیره می‌آیند برای گشت‌وگذار در گوشه و کنار جزیره از دوچرخه استفاده می‌کنند اما من دوچرخه‌سواری بلد نبودم و به همین دلیل همسرم و دوستش که با ما سفر می‌کردند، مجبور شدند با پای پیاده به گوشه و کنار جزیره سر بزنند. در این جزیره روزها گرم و آفتابی بوده و توصیه می‌کنم حتماً پیش از شروع گشت‌وگذار در آن، از کرم ضد آفتاب استفاده کنید. روزی که ما در این جزیره گذراندیم، زیبا و فراموش‌نشدنی بود. ما برنامه خود را صبح زود و با خوردن یک فنجان قهوه و صبحانه در روستای چانگی (Changi) شروع کرده و سپس به سمت او بین حرکت کردیم. باساتراپ همراه باشید.

رسیدن به این جزیره کار آسانی است و با سوارشدن به قایق‌های موسوم به (bumboat) از روستای چانگی می‌توان طی ده دقیقه به جزیره رسید. هزینه بلیت این قایق‌ها ۲ و نیم دلار بوده و هیچ برنامه زمان‌بندی برای حرکت آن‌ها وجود نداشته و هر وقت قایق‌ها پر شوند، حرکت خواهند کرد. البته ظرفیت هر قایق تنها دوازده نفر بوده و به همین دلیل معمولاً زمان زیادی برای پر شدن آن موردنیاز نیست. من ساعت پایانی حرکت آخرین قایق را نمی‌دانم ولی قاعدتاً اگر شما آخرین قایق که از جزیره به سمت چانگی حرکت می‌کند را از دست بدهید، مجبور خواهید بود تا شب را در جزیره سپری کنید.

جزیره پولائو او بین را می‌توان یکی از آخرین بخش‌های کشور سنگاپور دانست که هنوز روح روستایی خود را حفظ کرده و مشابه شرایط پیش از توسعه و رشد سنگاپور است. در این جزیره تعداد زیادی معدن سنگ گرانیت متروکه قرار دارد. در سال‌های دهه ۶۰ میلادی، هزاران نفر باهدف کار کردن در این معادن، در جزیره زندگی می‌کردند اما امروزه تنها گروه اندکی در این محل ساکن هستند. معنی لغوی جزیره پولائو او بین در زبان مالایی؛ جزیره گرانیت است. از سنگ‌های استخراج‌شده معادن این جزیره در دهه‌های گذشته برای عملیات ساخت‌وساز در سنگاپور استفاده می‌شده و یکی از مشهورترین سازه‌های ساخته‌شده با این سنگ‌ها، (Johor Causeway) است.

یکی از نکات جالب‌توجه برای من و بسیاری دیگر از گردشگران، وجود راه‌های بسیار مناسب و جاده‌های خوب در جزیره و تعداد زیادی تابلوی راهنما بود که شمارا به سمت بخش‌های مختلف هدایت می‌کند. درواقع من اصلاً انتظار دیدن این راه‌های مناسب و هموار را در جزیره نداشتم و باوجوداین راه‌ها، گشت‌وگذار به‌صورت پیاده یا با دوچرخه در این جزیره، بسیار ساده و راحت خواهد بود.

ما روز یکشنبه برای بازدید از جزیره رفتیم و انتظار داشتیم که این جزیره شلوغ باشد اما اگرچه تعداد زیادی گردشگر در جزیره حاضر بود ولی در هیچ محلی با ازدحام و تراکم جمعیت مواجه نشدیم. در این جزیره شما می‌توانید بدون وجود مزاحمت سایر افراد و یا دردسرهای ناشی از شلوغی و حضور بیش‌ازحد مردم، از جزیره و زیبایی‌های آن لذت ببرید. اگرچه ما صبح زود به جزیره آمدیم، اما ساعاتی طولانی در آن پرسه زده و در طول روز هم بر تراکم جمعیت اضافه نشد. ما مسیری طولانی را به مسافت بیش از چند کیلومتر در جزیره پیاده‌روی کردیم و خوشبختانه در مسافت‌های کوتاه، دکه‌های فروش آب‌معدنی وجود داشت.

پس از پیاده‌روی در جزیره و بازگشت به روستای داخل آن واقعاً خسته شده بودیم و نیاز به استراحت و خوردن غذا داشتیم. این جزیره دارای رستورانی است که به نظر می‌رسید غذاهای خوشمزه‌ای داشته باشد و متأسفانه ما دقیقاً در ساعات ظهر و اوج شلوغی رسیدیم که همه میزها پر بود و جایی برای ما وجود نداشت. کمی آن‌سوتر دکه آبمیوه فروشی قرار داشت که ما به آن مراجعه کرده و با خوردن آب‌میوه، دست‌کم تشنگی‌مان را برطرف کردیم.

متأسفانه فرصت خوردن ناهار در جزیره برای ما فراهم نشده و سرانجام ما با سوارشدن به قایق به چانگی برگشته و ناهار را آنجا خوردیم. ما روز خوبی را در جزیره پولائو او بین گذراندیم و سرانجام وقتی یک میز برای صرف ناهار پیدا کردیم با خودم فکر می‌کردم امروز کلی فعالیت بدنی انجام داده و به میزان کافی تحرک و ورزش داشتیم.